Gwido Chmarzyński

Historyk sztuki i muzeolog
20.07.1906 30.07.1973 Nakło nad Notecią

Biografia

Pochodził z rodziny inteligenckiej. Uczęszczał do gimnazjum państwowego w Nakle (1913–1921), a następnie do Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, gdzie w 1924 roku zdał maturę.

Studiował historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim (1924–1925), na Uniwersytecie Poznańskim (1925–1928) oraz na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie uczęszczał na studia uzupełniające z zakresu historii sztuki średniowiecznej i bizantyńskiej. Jego wykładowcą był Szczęsny Dettloff. 23 grudnia 1932 roku uzyskał stopień doktoracum laudena Uniwersytecie Poznańskim, tematem jego pracy był Sarkofag Bolesława Chrobrego w Poznaniu i problem średniowiecznej plastyki sarkofagowej.

1 lipca 1929 został powołany na stanowisko kustosza Muzeum Miejskiego w Toruniu. Kierował nim do grudnia 1934 roku. Doprowadził do tego, że w 1930 zbiory Towarzystwa Naukowego przekazano w depozyt, powiększając Muzeum Miejskie. Równolegle w latach 1929–1931 Chmarzyński pełnił obowiązki pomocnika wojewódzkiego konserwatora zabytków. W styczniu 1935 roku został zatrudniony na stanowisku adiunkta w Katedrze Historii Sztuki Uniwersytetu Poznańskiego.

W czasie II wojny światowej przebywał w Krakowie, zaangażował się w tajne nauczanie na UJ (1943–1944). W sierpniu 1944 trafił do obozu koncentracyjnego w Płaszowie, wyszedł z niego miesiąc później. W latach 1944–1945 pełnił funkcję przewodniczącego rady nadzorczej Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik” w Krakowie.

W 1945 roku wrócił do Poznania, kontynuował pracę naukową na Uniwersytecie Poznańskim; w latach 1945–1948 był też dyrektorem Muzeum Wielkopolskiego w Poznaniu. 29 października 1947 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Od 1951 roku współpracował z Uniwersytetem Mikołaja Kopernika w Toruniu, początkowo prowadząc wykłady i ćwiczenia. W latach 1959–1969 pełnił funkcję kierownika Katedry Historii Sztuki na Wydziale Sztuk Pięknych, a w latach 1962–1964 był dziekanem Wydziału Sztuk Pięknych.

Zmarł 30 lipca 1973 w Kamieniu Pomorskim i został pochowany na Cmentarzu Junikowskim w Poznaniu.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Powołanie na kustosza Muzeum Miejskiego w Toruniu (1929).
Powiekszenie Muzeum Miejskiego w Toruniu dzięki depozytowi Towarzystwa Naukowego (1930).
Dyrektor Muzeum Wielkopolskiego w Poznaniu (1945–1948).
Odznaczenie Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1947).
Kierownik Katedry Historii Sztuki na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika (1959–1969).

Ciekawostki

W czasie II wojny światowej prowadził tajne nauczanie na Uniwersytecie Jagiellońskim.
W latach 1944–1945 pełnił funkcję przewodniczącego rady nadzorczej Spółdzielni Wydawniczej Czytelnik w Krakowie.
Został pochowany na Cmentarzu Junikowskim w Poznaniu.

Udostępnij